Mechelen - Bamako is nu een feit!!

We zijn in Bamako aangekomen. Voor mij na 8995km, voor Freddy iets minder maar het meest intensieve deel was hij erbij...

Zoals gezegd kreeg ik geen toelating om Senegal binnen te rijden. Uiteindelijk kregen (kochten) we een 'passe-avant' en hadden we 48u de tijd om door het land naar Mali te rijden, en wel langs de route die ons door de douaniers voorgeschreven werd. Langs de Senegal. 650 km in 48u lijkt goed te doen maar... de baan was ronduit verschrikkelijk. Putten van soms een meter diep, moeilijk te ontwijken. Veel met twee wielen op de piste en twee wielen op de goudron gereden. En na 46u en 15 min aan de grens gekomen... Net op tijd dus. Nog een keer gestopt geweestbij een politiecontrole. De officier in kwestie wist me te vertellen dat ik niet in orde was met 'la loi sur l'amménagement des bagages'. We vervoerden immers bagage op plaatsen die voor passagiers bestemd waren... Yeah right.... Enfin geen boete gekregen omdat we 'sympa' waren. Maar we hebben het nu wel gehad met de Senegalese overheidsdiensten.

Mali dan. Oef. 3 nachten in Kayes verbleven op een zeeeer fijn campementje en sinds gisteren in Bamako. Het wordt steeds warmer. Ook in ons hartje. Vandaag de visa verlengd. Morgen nog wat formaliteiten en wat rust. En een waske. En tegen 't weekend kunnen we naar Koutienso weer wat bagage gaan afleveren.

Intussen leer ik steeds beter westvlaams spreken en vooral verstaan. Het lijkt wel een soort esperanto soms. Soms even onvverstaanbaar als bambara maar voor beide talen geldt dat oefening kunst baart.

De Freddy neemt 1000den foto's. Hij kijkt naar afrika door een lens. Verder is de aanpassing zeer goed verlopen, gezondheid nog steeds in orde. Moraal is prima.

Veel groetjes aan jullie allen, en van ons beiden: bisou

Gi & Freddy

WOW...

...betekent JA in Wolof. WOW wadde dus...

Ik heb de freddy gevonden toen hij overmand werd door tientallen senegalezen die hem absoluut wilden vooruithelpen (tegen betaling). Effe kultuurshock maar 't komt in orde denk ik. Nog even wennen aan de gedachte dat je hier niet veel (niks) kan plannen omdat alles toch altijd anders loopt dan verwacht.

Dus vandaag terug naar de douanepost om de auto op te pikken. Onderhandelen, marchanderen, kopen en verkopen... En uiteindelijk... terug met de auto op stap. Alles zat er nog in. PC's incluis. De douanier met eindverantwoordelijkheid (zo corrupt als de pest) wou absoluut zo'n laptop hebben. We hebben dan wat verder dan de douanepost afgesproken... Gelukkig kon ik hem verkopen ipv weg te geven. Op die manier toch wat van de 100 euro smeergeld gerecupereerd die ik betaalde. Verplichte autoverzekering gekregen ook in ruil voor een gsm (ook geldig in Mali naar 't schijnt).

Enfin, om kort te gaan. We zijn op weg naar Mali. En we zitten nu op een fijne plek aan de Senagal (de stroom). Effe recup en morgen weer de baan op.

aan Colette: we worden idd door talrijke minaretten gewekt.Soms zingen ze aanvaardbaar mooi (what's in a name om 5u 's morgens?), soms roepen ze.

Dag lievekes, tot rap

Saint Louis - Senegal

C' est l' Afrique... Il faut 's adapter...

De baan van Nouakchott naar Rosso was afgezet en onderbroken.' A cause de problemes'!

Omleiding van zo'n 80 km langs piste. Veel putten, veelzand, veel stof (dus ruiten dicht en bijgevolg sauna in de auto), maar ook hier heelhuids doorgekomen.

En dan dè verrassing: ik mag met de auto Senegal niet binnen. Er bestaat sinds een jaar een wet die zegt dat autos van meer dan 5 jaar oud enkel nog toegang krijgen mits de aankoop van een 'carnet de passage' waarin je reisweg en de duur van je verblijf vermeld staat. Te koop aan de grens. Dat wist ik en voor mijn vertrek werd dit me op de ambassade van Senegal per mail bevestigd. MAAR... La loi à changée (op 4 oktober jongstleden). Auto's van meer dan 5 jaar komen er niet meer in. Wat wel mogelijk was, tegen betaling kon ik een 'passe avant' krijgen an 4 dagen om de transit naar Mali te doen. Volgens een itineraire die door de douane is uitgestippeld (niet langs Dakar is een uitdrukkelijke voorwaarde). Maar ja, ik had nog wat plannen in Senegal. Heb heel wat bagage bij voor de familie Thiom in Cambérène (bij Dakar), ik zou op 15/12 mijn maat Freddy oppikken aan de luchthaven en samen op 't gemak naar Mali bollen... Soit. Il n'y a rien a faire. Zelfs een zeer genereus aanbod van mijn kant om een en ander te 'arrangeren' werd afgeslagen (en dat betekent hier wat!).

Dus plannen wat bijgestuurd. Ik heb de auto in bewaring gegeven bij de douane (het staat daar intussen VOL met europese autos) en reis verder met het openbaar vervoer. Momenteel zit ik op een prachtig campingske aan het strand van Saint Louis waar ik in een hutje verblijf. Ik zak dan rustig af naar Dakar (Stephanie: ik zal dedertiende bij de familie aankomen, ikzal Aïda hiervoor over een paar dagen opbellen. Ik zal dan met hun afspreken hoe we de kleren daar krijgen - ik mag wel langs Kaolack met de auto, misschien kan ik ze daar bij NaNa afzetten? Enfin, ik spreek het met hun wel af). De 15e om 00u15 pik ik Freddy op, we overnachten nog in Cambérèneen nemen's ochtendsde bus naar Saint Louis. De 16e pikken we de auto op in Diama aan de grenspost en rijden we langs de voorgeschreven route naar Mali.

Een beetje aanpassen maar zeker geen man overboord en ik laat het niet aan mijn hart komen

De nieuwe wet is eigenlijk wel grappig, autos van meer dan 5 jaar mogen hetland niet meer in... en als je dan ziet wat hier allemaal rond rijdt... Ik sprak vanmorgen met een Senegalees die leeft van de autohandel in europese auto's. Hij vindt de nieuwe wet een catastrophe maar had toch een oplossing bedacht. Hij zou voortaan de auto's laten demonteren en het chassis in stukken snijden. Op die manier worden het 'wisselstukken' en dat mag nog wel. Nadien wordt het chassis opnieuw aan elkaar gelast en de motor er weer in.. klaar is kees. C'est l'Afrique quoi...

Stephanie hierbij mijn senegalees nummer +221777670859 (mag natuurlijk ook door anderen gebruikt worden :-))

Tot binnenkort - Inch' Allah

xxx

NOUAKCHOTT

Veeeeeeeel sneller dan verwacht, sneller dan gehoopt. Aangekomen in Nouakchott, hoofdstad van RIM (republique islamique mauretanie). En alles wat ik hoorde, ook nog onderweg, over 'l'enfer' van de grensovergang bleek NIET te kloppen. Wel spannend was het gebied tussen Maroc en RIM. NO MANS LAND gedurende 8 km. Je herkent het aan... Er is geen weg! Rotsen en zand, that's it. Beetje beangstigend als je voordien (Maroc) gewaarschuwd wordt om niet van de weg af te gaan wegens mijnen! Er staat daar een groot bord waarop vermeld dat er in 2008 nog iemand de lucht inging... Maar nadat ik wat lucht uit de banden liet en flink in toeren bleef lukte het zand ook wel en ik leef nog.

De grenspost zelf was beter georganiseerd dan in Maroc, en ze waren er veeeeeel vriendelijker. Na 1 uurke was ik erdoor, verplichte autoverzekering voor 10 dagen inbegrepen. GEEN smeergeld betaald, geen cadeaus gegeven... niemand heeft er ook om gevraagd.

Direkt de baan op naar Nouakchott en vrijwel meteen zit je in zwart Afrika. Dorpjes die zich langs de goudron hebben gevestigd, kleine lemen hutten en moskeetjes, het leek Mali wel. Met dit verschil dat de weg hier beter is en dus gevaarlijker. Over het algemeen kan je gerust continu 100km per uur rijden maar dan is daar plots zo'n zandduin over de weg gewaaid waardoor je hem (de weg)niet meer ziet. Dan steken er dromedarissen over, mensen springen bijna op de 'goudron' om hun waren aan te bieden... Geconcentreerd blijven is de boodschap!

Aanvankelijk dacht ik asap door RIM te rijden, naar Senegal. Maar het bevalt me erg goed en ik ga het hier toch wa verkennen... Ik verblijf vannacht overigens in l' Auberge du Sahara. Fijne plek waar je kan kiezen, op het dak slapen, op de parking, in een slaapzaaltje of in een kamertje apart. Allemaal erg relax... Spijtig dat het echt niet mogelijk is om een pint te krijgen (kopen) Daarvoor zal het wachten zijn op Senegal.

Graag nog effe wat over de Westelijke Sahara. De 1500 km lange baan verteert nog wel dank zij de talrijke politiestops (breekt de sleur). Tanken was er een plezier. Vanaf Guelmim is de brandstof er 'gedetaxeerd'. Ik betaald 5,03 dirham per liter. Net geen 50 eurocent. 19frank quoi.

Voila se, vandaag is het hier voortdurend rond de 30 graden geweest. Behalve Colette zitten jullie blijkbaar allen in de barrekou. Ik leef mee en geniet intussen.

xxx

Laayoune is rustig?

Intussen in Laayoune aangekomen, overnacht in een prachtig campingske aan een oase. En dan te bedenken dat jullie in de sneeuw zitten :-(

Het opgelaaide geweld hier in de stad, een paar weken geleden, heeft zijn sporen nagelaten. De stad is nu rustig maar is letterlijk belegerd. Wegblokkades, zeer laag overvliegende gevechtsvliegtuigen, politiecontroles en hier en daar uitgebrande autowrakken. Vreemd sfeerke.

Maar bon, ik voel me veilig genoeg met al die ordediensten om me heen.

Het avontuur is nu echt goed begonnen. Ik heb intussen al eens geblokkerd gezeten wegens een overstroming (nabij Guelmim). Ben te gast geweest op een feest voor iemend die terugkwam van de Hadj in Mekka (melk gedronken, dadels gegeten en dromedarisvlees) en kreeg al talrijke tips om veilig de grens met Mauretanië door te komen (je moet 3 kg groene thee afgeven - die je hier kan kopen / de douaniers eisen kruidnagel - je kan die hier kopen...). Veel mensen proberen hun voordeel te doen met de reputatie van Mauretanië. Als ik zeg ' j'ai beaucoup de confiance dans les autorités et l'administration Mauretanienne' bekijken ze me alsof ik van een ander planeet kom :-).

Soit, ik ben hier nog altijd graag eht wordt nu snel steeds warmer en zaterdag denk ik de grens over te gaan.

Dikke boussa allemaal, tot? De internetverbindingen worden schaarser...

Exit ATLAS

Salam Aleikum,

Lébes?

Intussen net in Agadir aangekomen. James vliegt van hieruit morgen terug, ik rij dan door naar Sidi Ifni, een weekendje recup aan zee. Vervolgens naar Guelmim (la porte du Sahara), op bezoek bij de familie Boularouah. Woensdag hoop ik aan de Sahara te beginnen.

De Hoge Atlas was schitterend! Overweldigend natuurschoon, lieve mensen, serieuze sportieve prestatie ook. 5 dagen lang over alle passen en cols rondom de Toubkal (4185m)getrokken. Overdag warm en het zonneke op ons bolleke (intussen al redelijk donkerbruin), ' s avonds berekoud.

Rijden in Marokko begint me goed af te gaan. De beste weg van A naar B is de rechte lijn! Je hebt altijd voorrang op voorwaarde dat je sneller bent dan de andere.

Nog wat 'faits divers': - het is een zeeeer slecht en dom idee om in Marrakech aan de Place Jemaa El Fna 'fruits de mer' te eten. Ik had het moeten weten en ik zal het nooit meer vergeten. Voedselvergiftigingske om U tegen te zeggen. 36 uur enkel water. Gedurende die tijd heeft mijn afweermechanisme, dat er voor zorgt de microben en bacterieën uit mijn lichaam te verwijderen, zeer efficiënt en krachtig gewerkt (details verkrijgbaar op eenvoudige vraag: [email protected]). Opeens wa kilos minder om mee te nemen naar de Atlas...

- Het opgelaaide geweld in Layoune (westelijke sahara) waarover hier vorige week berichten doorsijpelden blijkt vooral een storm in een glas water blijkbaar? Naar verluidt is alles nu rustig.

Volgende berichtje vanuit of aan de poort van de Sahara! Dikke Boussa allemaal

Marrakech...Mmmmmm

Intussen al een beetje Marrokaan. Al een paar wonderlijke mensen tegen gekomen. Vandaag nog een 62 jarige vrouw uit Waterloo die in haar eentje naar Dakar is gereden met haar kleine Renaultcamionnetje. Niks geen problemen zegt ze. Enkel veel geduld hebben met politie en douane heb je nodig. En ze kreeg overal te horen dat het niet hoort als vrouw alleen te reizen. ''Ca ne se fait pas. Ik heb zelfs haar overschot Ouguyas gekregen (Mauretaanse munt).

Marrakech is een fantastische stad. Bruist, leeft, altijd wat te beleven. Je weet soms echt niet waar eerst te kijken. De stad brengt zich in gereedheid voor de EID van as woensdag (schapenfeest). Overal worden (nu nog levende)schapen verhandeld, vervoerd, op brommers, autos, fietsen en zelfs op de bus.

Verder ook kennis gemaakt met Dr. Abou Ankira, chirurgien dentiste. Ik raakte een vulling kwijt uit een kies en er brak een stukje tand af. Met zwart Afrika in het vooruitzicht dacht ik dat het beter zou zijn om in Marrakech te gaan. Ook al vrij bijzonder. Maar het leek allemaal wel steriel en in orde. Ze heeft me in elk geval goed geholpen.Beetje uitgeboord, nieuwe vulling, gepolijst... kostprijs 200 dirham (net geen 20euro). Ze vertelde me dat de tand eigenlijk een kroon nodig heeft .' In België kost die je zeker 800 euro' zegt ze,' maar ik doe het voor 200. Met het geld dat je bespaart takteer je jezelf op een weekske Marrakech..'. Ik heb haar beloofd erover na te zullen denken na deze reis :-)

Maandag krijg ik bezoek. Collega James en ikzelf trekken dan naar de Hoge Atlas voor een voettocht van een dagske of 5, 6.

Lébes begèr, boussa xx

Boussa!

Merci voor de reactiekes allemaal,

aangekomen in Mohammedia, bij Casablanca. Eerst wat gaan 'acclimatiseren' in Larache, deprimerend stadje in een deprimerend pensionneke... Maar ik onthou vooral de man die voor 20 dirham 2 nachten naast auto met maetriaal heeft geslapen (= 2 euro!), kheb em 50 dh gegeven. Goedkoper en veiliger dan een parking, als je die al vindt. Op die manier moet ik niet telkens alles uitladen... Ah ja, de eigenaar van het pensionneke vroeg me waarom die taalkwestie nog steeds niet is opgelost in Belgique. C' est pourtant simple, il faut choisirune langue officièle, l' autre peut rester mais qu'une langue officièle! Et c'est le Roi qui doit choisir la quelle! Voila se. Il y'a pas de problèmes, il n'y a que des solutions!!

Douane was peace of cake. Op voorwaarde dat je bereid bent je te laten afblaffen en toch blijft glimlachen en beleefd. Ik begin daar goed in te worden. Krijg er wel wa maagpijn van.

Nu aangekomen in Mohammedia, nabij Casablanca. Schitterend campingske. L'Ocean Blue. Met zicht op de oceaan dus, weinig volk maar er is ier zojuist een dikke duitser toegekomen met een 4x4 met ijzeren baren rondom en langs beide zijden een Touareg op de deur geschilderd.Kzal hem moren aanspreken... Volgens mij pakt em enkel autoroute in Maroc...?

Morgen paar fotokes (jaja, ook in Maroc op de campings wifi. Tot in de tent).

Boussa!!! (= hetzelfde als besos maar in 't Arabisch)